De middernachtwals van rozenkristal

De nachtoranjerie gaat alleen open wanneer de maanbloemen denken dat iemand met goede bedoelingen naar ze kijkt. Mireth Noctis was de eerste die naar binnen ging zonder ook maar één bloemblaadje te verstoren. Elaris Vell kwam even later aan, een spoor van droomlicht volgend dat nergens begon. In het midden van de tuin vonden ze één zwarte roos met een zilveren hart, waarvan de steel gevangen zat tussen wakkere schaduw en slapende kleur. Mireth hield de schaduw op haar plaats. Elaris schonk de bloemblaadjes een droom. De roos ging open, maar alleen zolang hun handen aan weerszijden van haar amulet bleven. Sindsdien keren de twee vriendinnen terug voor het middernachtelijke gemaskerde bal, gekleed in verschillende tinten van hetzelfde geheim. Mireth beschermt de tuin tegen ongewenste visioenen; Elaris leert de bloemen mooie dromen te onthouden. Hun ritueel is stil, kort en nooit twee keer precies hetzelfde. Tegen de ochtend sluit de roos zich weer, met alleen een vage geur van pruim en regen als spoor.